Door haar werkzaamheden liep de vrouw OPS op. OPS is een aandoening die de hersenen en het zenuwstelsel aantast en die in de volksmond vaak ‘de schildersziekte’ wordt genoemd. De aandoening wordt veroorzaakt door het langdurig werken met oplosmiddelen.
In de fabriek waar de vrouw werkzaam was, was de afzuiging gebrekkig en zelfs jarenlang afwezig. Adembescherming bestond uit een stoffen mondkapje. Na 14 jaar ontwikkelde de vrouw de eerste klachten. Die werden in de loop der jaren steeds erger: hoofdpijn, vermoeidheid, duizeligheid, maar ook onverklaarbare prikkelbaarheid, geheugen- en concentratiestoornissen, oriëntatieverlies en zelfs karakterverandering. Pas acht jaar later, in 2002, werd de diagnose OPS gesteld en viel de vrouw definitief uit.
De vrouw richtte zich tot Bureau Beroepsziekten FNV dat na opnieuw acht jaar onderhandelen een schadevergoeding wist te bedingen.
Omdat OPS in de volksmond beter bekend is als ‘de schildersziekte’ staan we er volgens BBZ-directeur Marian Schaapman vaak niet bij stil dat de ziekte in beroepen voorkomt, waarin ook vrouwen werkzaam zijn. “Mogelijk zijn er dus veel meer vrouwelijke OPS-patiënten in andere beroepen. Naast typisch mannenberoepen als schilders, parketleggers en drukkers moet je dan denken aan gemengde sectoren als de meubel- en matrassenindustrie, de schoenmakerij en de tandtechniek. Daarnaast is een typisch vrouwenberoep als nagelstyliste risicovol. Ook kunstenaars die met oplosmiddelhoudende producten werken, moeten uitkijken voor de ziekte.”
