Ook minister De Geus wil het ouderschapsverlof verruimen en werknemers een individueel recht geven op 26 weken ouderschapsverlof. Daardoor kunnen ouders om en om zes maanden achtereen voor hun kind zorgen. Dat zou een verdubbeling zijn van het huidige ouderschapsverlof.

Behalve een emancipatorische motief, lijkt mij dat er ook een puur economisch motief aan de verruiming van het ouderschapsverlof ten grondslag ligt. Immers, al onze sociale regelingen zijn of worden bijkans onbetaalbaar nu het aantal ouderen (lees: aanstaande pensionado’s) het aantal werkende jongeren overtreft. Minder schoudertjes dus om onze sociale lasten straks te dragen; dat proberen we enerzijds op te lossen door ouderen langer aan het werk te houden, maar wie zegt mij dat we dat ook niet willen oplossen door meer kinderen ter wereld te laten komen? Als langetermijnoplossing dus. Humm! Waren kinderen in de negentiende eeuw ook al niet de verzekering voor de oudedagsvoorziening? Terug naar Afke’s tiental, dan maar? Ik moet er persoonlijk niet aan denken, maar ik heb dan ook helemaal geen kinderen.

Voor werkgevers lijkt me dit ook nog een lastige worden. Wordt er nu al vaak gemopperd over die zestien weken zwangersschaps- en dertien weken ouderschapsverlof. Daar kunnen in de toekomst dan nog eens dertien weken verlof bij komen. Dan moet een werkgever dus zes tot tien maanden iemand vervangen (afhankelijk van het feit of je met een man of een vrouw te maken hebt). Ik vraag me af of werkgevers (en ik denk dan met name aan het MKB) daar warm van worden. Het laatste woord is hierover nog niet gezegd.